Jeroen Olyslaegers

Jeroen Olyslaegers is romancier en theaterauteur. Hij studeerde Germaanse filologie aan UFSIA-UIA (1985-1989) en werkte nadien in het documentatiecentrum Louis Paul Boon.

Met zijn vorige romans Wij (2009, genomineerd voor de Gerard Walschap Literatuurprijs) en Winst (2012) maakte hij een rentree in de Nederlandse letteren. In 2014 ontving hij de Arkprijs van het Vrije Woord voor zijn werk en maatschappelijk engagement, en de Edmond Hustinxprijs voor zijn theateroeuvre. De roman Wil (2016) is zijn magnum opus. Het is een meeslepend boek vol filmisch taalgebruik, waarbij de suggestiviteit en ambiguïteit van woorden, mimiek en gebaren uiterst nauwkeurig geëxpliciteerd worden. De reflectie op de bezetting van Antwerpen tijdens WO II en hoe dit tot een algemene politieke, sociale en emotionele ontwrichting leidde, resoneert ook nu nog door en laat zich zelfs vertalen naar de vraagstukken waar de huidige maatschappij zich mee geconfronteerd voelt. Na het winnen van de Fintro Literatuurprijs en de nominatie voor de Inktaap 2018 won hij dit jaar ook de Ultima van de Vlaamse Cultuur in de categorie Letteren.

Olyslaegers maakte ook naam in het theater. Samen met Paul Mennes schreef hij een toneelstuk over de wereld na 11 september. In september 2009 kwam "Woeste hoogten, rusteloze zielen" uit, een theaterstuk gebaseerd op "Woeste Hoogten" van Emily Brontë voor theater Artemis uit Den Bosch. Met Jan Fabre werkte hij in 2011 aan "Prometheus Landscape II" en in 2015 verzorgde hij, eveneens voor Fabre, de tekst voor "Mount Olympus: To Glorify the Cult of Tragedy".

Op ManiFiesta brengt hij samen met Els Snick en Tom Lanoye een ode aan Joseph Roth.

 

(foto: Koen Broos)